تبليغاتX
تنهایی های من
  تنهایی های من

اگه تو رو گرفتن اگه تو داری می ری عوضش تو خیالم با تو پروازی دارم

 

سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386

 

باز تو را كم مي آورم !!!

 

باز لحظه هاي بي تو دوره ام مي كنند !!!

 

و من دلتنگ تو مي شوم مي روم مي نشينم به روي نيمكتم

 

چشم به غروب دلگير آفتاب تا شايد نسيم ها صداي دلتنگي هايم را

 

به گوشت برساند .

 

مي نشينم سر به سكوت گريه

 

پر از بغض ترانه هاي آبي

 

كه عطر  لاله هايش بي تو بودن را برايم زمزمه مي كند

 

ومن باز دلتنگ تر از هميشه مي شوم .

 

ومن بازمثل هر روز  پر مي شوم از تصوير تو

 

و عطر چشمانم عطر چشمانت را فرياد مي زند ومن

 

باز تو را كم مي آورم

 

مي نشينم نداشته هايت را مي شمارم

 

تا روزي شايد

 

داشته هايم از تو را بشمارم

 

شايد ......

 

 

 

 

 

 

 

خسته شدم پس كي تمام مي شود لحظه هاي جدايي!!!

سه شنبه بیست و هفتم شهریور 1386

 

تك به  تك

 

دقيقه به  دقيقه

 

ثانيه به  ثانيه

 

ساعت به  ساعت

 

روز به روز

 

شب به شب

 

مي شمارم !!!

 

خسته شدم پس كي تمام مي شود لحظه هاي جدايي!!!

 

خسته شدم پس به اميد اينكه ساعت فردا شود تا تو دوباره بيايي!!!

 

مي شمارم مي شكنم مي كشم مي گريم

 

تا لحظه ها فردا شوند تا تو ..........

 

باز دوباره شروع مي كنم به شمردن .....

 

تك به  تك

 

دقيقه به  دقيقه

 

ثانيه به  ثانيه

 

ساعت به  ساعت

 

روز به روز

 

شب به شب....

 

تا اين كابوس هاي بي تو تمام شود !!!

 

 

 

 

وصيت نامه يك مرد عاشق

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386

 

اگر روزي  نبودم

 

 

اگر روزي نفس هايم با نفس هاي خاك يكي شد

 

تو بمان تو بخوان

 

اما خيالم را داشته

 

خاطره هايم را نگاه دار

 

گاه گاهي به ياد چشمان غمگينم بيفت به ياد خاطره هاي مرده ام بيفت

 

اگر مثل هميشه ديگر نبود كسي تو را با پرحرفي هايش

 

اسير تب ها شرم ها گريه ها  غصه ها بغض ها  يش بكند

 

مثل هميشه از بودنم  نبودنم از مردنم !!!

 

تب نكن گريه نكن !!!

 

بمان مثل همه كه مانده اند سوخته اند و ساخته اند

 

تو بمان و به دنبال ناشناس فرداهايت بگرد 

 

بدان كه عزيزم اين من هميشه دعايم پشتت هست !!!

 

بدان اگر روزي اين چشمان هميشه غمگينم نبود كه دنياي تنهاييت را برآشفته كند

 

هيچ مهم نيست

 

دوباره شروع كن ولي اين بار

 

چشم به انتظار چشمان پر از تبسم باش !!!

 

و بدان نگاه من هميشه هردم هر لحظه

 

به دنبالت هست هنوزم نگرانت هست

 

هر لحظه برايت مي ميرد و زنده مي شود

 

و بدان از سرزمين هاي پر آشيان

 

از كنار لحظه هاي خدا هم

 

از كنار لحظه هاي كبريا هم

 

هميشه دوچشم پر از شرارت غم نگرانت هست

 

واز دوردستها از فرسنگهاي تنهايي به تو نگاه مي كند

 

بدان عزيزم اگر روزي نبودم نه اينكه نخواهم بمانم اما ...

 

 

اين نوشتها راعزيزم گواه وصيت نامه يك مرد عاشق بگير .....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386

 

باز دلتنگي هايم دوره ام كرده اند

 

باز من مبهوت اين همه غصه شده ام

 

 

نمي دانم سر به كدام آشيان بگذارم

 

تا لحظه اي لحظه ها منجي تنهاييايم  بشود

 

تا دقيقه اي ثانيه اي من سر به بالين ستاره ها بگذارم

 

و در شرم ترين پيچكهاي حضور

 

آرام گيرم بگريم

 

نمي دانم

 

اما كاش مي شد

 

كاش مي شد دل سپرد به آشيان هاي كاغذي

 

باز كه من اين همه مبهوت تنهايي ام اما او هست !!!

 

و من مي خواهم دل بسپارم به آشيان مقدسش

 

كه هربار كه دستم را دراز كردم دستانم گرفت

 

كه هر بار گريه كردم آغوشش را آشيانم كرد

 

كه هر بار دعا كردم به درگاهش دعايم مستجاب كرد

 

كه هر بار خواستم منجي ام شود ناجي تنهايي ام مي شد

 

كه هربار شكستم  پس زده شده از آغوش ديگرون

كه ….

 

غرورم طمعه بي پناهي شد

 

باز هم او آغوشش آشيانم شد

 

 

*خدايم براي اين همه آشيان سپاس  *

 

 

1+22

چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386

 

 

باز داره ساعت داره داد مي زنه

 

انگاربا تيك تيك وجودش يه چيزي مي خواد بگه

مي خواد بگه خط خوردن تقويم سال ماه روز ثبت شدن اسمت !!!

آره مثل اينكه تو اين روزا تو اين ساعتهاي داغ تابستون

تو اين لحظه هاي پر از بودن من!!!

 

تو يكي از بيمارستانهاي سرخس حدوداً ساعت 10 صبح !!!

 

بدنيا اومدم با كلي خوبي البته يكمي يه خورده شايد زياد نمي دونم بدي !!!

 

بدنيا اومدم بزرگ شدم كه حالا از ديده شنيدهايي كه از ديگرون شنيدم بنويسم

از اون نوزداي كوچولويي كه فقط گريه مي كرد

كوچولويي هيچكس فكر نمي كرد امروز اين همه بزرگ بشه

 

كه از تولد خودش بنويسه!!!

دست قلم ببره و صفحه هاي كودكيشو رو ورق بزنه

تك تك او ن لحظه ها رو لمس كنه حس كنه

 

 

و خاطرات بچگيشو خط به خط ازبر كنه

 

آره امروز تولدم منه با اينكه مي دونم باز دوباره خيلي يادشون رفته !!!

اما من امروز ميشم 23 ساله يكمي بزرگتراز قبلاً

البته با همون شيطوني هاي هميشه........

 

 

 

غروب دلگير چشمانت

چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386

 

چشم به غروب دلگير چشمانت

 

و من بازدوباره چشم به راه به طلوع دوباره چشمانت

نشسته ام .

باز نشسته ام با سكوت هميشگي و نگاهي پراز شرارت غم

با بغضي هميشگي

با چشماني پر از طلوع و غروب غم ها

نشسته تكيه زده به روي همان نيمكت هميشگي !!!

چشم به راه جاده ها طلوع خورشيد

كه باز دوباره تو مثل هميشه

آرام آرام متين محجوب بيايي

به كنار آن نيمكت هميشگي

و من را از اين سكوت دلگير كوچه ها آزادم كني .

نشسته ام !!!

اما من منتظر طلوع نگاه نقره اي چشمانت

چشم به راه خورشيد چشمانت نشسته ام

تا دوباره خورشيد چشمانت طلوع كند

و غمان غروب كنند،

و تو در گرمترين لحظه حضور

تنهايهايم را به آتش بكشي .

پس من هنوزهم منتظرم

با اينكه مي دانم تو هيچ وقت نخواهي آمد

ولي من مي نشينم چشم به راه سكوت تا شايد فرياد خبري از تو بياورد .....

 

 

 

 

ببخش

چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386

 

گاهي وقتها يه بغض هايي ته سينت هست

كه يعدفعه سر كسي كه مي دوني بي گناه خالي مي كني !!!

ومي دوني همش تقصير اون غريبه هاي نامهربونه !!!

 

وقتي بغضشو مي بيني

ناراحتيشو مي بيني

تو اوج نگاهش گريه هاش مي بيني

اون وقت مي فهمي باز دوباره !!!

اشتباه كردي!!!

نمي دوني چيكار كني ميخواي از دلش دربياري اما نمي دوني چطوري !!!

با اينكه مي گه اشكالي نداره !!!

اما خودت مي دوني هنوز نبخشيده تو رو !!!

مي موني چيكار كني

فقط فقط مي توني بگي

من را ببخش بخاطر اين همه

زخم زبان هايم !!!

ببخش !!!

و اينو مي خواي بهش بگي !!!

كه ديگه قسم به هر چه قسم كه تو را ديگر مهمان زخم زبان هايم نمي كنم !!!!

 

 

شاید....؟؟؟

یکشنبه یازدهم شهریور 1386

 

شايد تو راست مي گي !!!

 

 

اگه يه سيبو بندازي بالا تا .....

 

هنوز نه به داره نه باره .............

 

منم همه اينا رو مي دونم عزيزم

 

مي دونم كه شايد ....

 

اين منم كه با اين خيال ها دلخوش كردم 

 

دلخوشي كه مي خوام هميشه دلخوشكنك تنهاييام باشه

 

خيالي كه من بدون اجازه تو رودارم

 

بي اجازه تو رو به آغوش مي گيرم

 

دستامو تو دستات مي ذارم

 

بي اجازه سرمو رو شونه هات مي ذارم

 

پس عزيزم اين بار بذار اين خيال بي اجازه با من باشه

 

باشه

 

بذار من تو را بي اجازه تو خيالم به آغوش بكشم

 

و شونه هاتو براي گريه هام آشيون كنم

 

 

 

 

.................

یکشنبه یازدهم شهریور 1386

 

دارم  به حرفايي كه زدي فكر مي كنم

 

نمي دونم چي بگم نمي دونم آخه چرا ؟؟؟؟

 

 

تو ذهنت فكرت اين چيزهاي مسخره رژه مي ره ؟؟؟

 

آخه ديوونه !!!

 

 

اگه عشق واقعي باشه

 

اگه بغض ها حقيقي باشه

 

هيچ وقت

 

هيچ كس هيچ چيز براي كسي تكراري نمي شه و كسي از كسي خسته نمي شه !!!

 

 

 

چه برسه من كه  ديوونه وار بي ادعا

 

                                 

                                                                   دوست دارم !!!

 

آخه چه جوري از كسي يه دنيا دوستش دارم

 

از كسي كه با مريز شدنش مي خوام بميرم

 

                                                    خسته بشم !!!

 

 

نمي دونم چه جوري مي خواي ازم قول بگيري كه …..

 

 

 

وقتي مي دوني من هيچ وقت  تنهات نمي ذارم تا هميشه

 

مگه اينكه عزيزم نفسام با نفساي خاك يكي باشه !!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

به تو نگم به كي بگم !!!!!!!

یکشنبه یازدهم شهریور 1386

 

                      ASHKAN&AMIN&MEHRDAD

 

 

                           تنها مي رم تنها مي يام

 

                          سزاي من تنهاييه

 

                     تنها شديم منو دلم عاقبتم جدايه

 

                              تنها گذاشتي منو تو

                           

 

                 آخر  بي وفايه !!!

 

              توي دلم به جون تو  جات خيلي خيلي خاليه

 

             به تو نگم به كي بگم !!!

 

                  

 

                اين روزا دارم مي ميرم

 

 

 

        اينقدر آتيش نزن قلبمو پس نمي گيرم !!!

 

        دعا كونون گريه كونو ن !!!

 

           سرمو بالا مي گيرم همش به فكرم

 

              كه يه روز  تو رو دوباره ببينم

 

        همش مي گم خدا خدا تا كي باشم ازش جدا

 

           رفته ولي  دلم براش پر مي زنه بي انتها

 

         رفتنو چيزي نبود برام به جز اين غصه ها

           مي ميرم زنده ميشم تا بگذرن اين لحظه ها

 

 

          به تو نگم به كي بگم !!!!!!!

 

 

       

 

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

اشک

سالها روزها شب ها می گذرد

همه همه می گذرند

عمرم هم می گذرد

اما تمام نمی شود این تنهایی هایم شب گریه هایم

شب زدگی های بی پایان من

هیچ کدام تمام نمی شود

همه همه دست به دست همه داده اند تا من را هم آشیان غصه های کاغذی کنند
ashke_taranom@yahoo.com

 

آرشيو مطالب

فروردین 1388
اسفند 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
فروردین 1387
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
 

Designed By ParsTheme