رنج هايي كشيدام ديگر همه براي من غريبه شده اند غم غربت دارد ديوانه ام مي كند

تيك تيك ساعت وقت رفتنم را براي من زمزمه مي كند مي گويد ديگر بايد بروي اما

تا مي خواهم بروم اماده مي شوم ازهمه خداحافظي مي كنم براي عزيزان مي گريم

نمي توانم انگار هنوز تو اماده براي پذايراي من نيستي

مي زنم زير گريه اخه زندگي دنيا واسه من خيلي غريبه ديگه نمي خوام بمونم  مي

خوام برم از من نمونه نشونه واسه ادمهاي بي نشونه ولي من منتظر مي مانم منتظر

تو كه با كوله باري سبز به دنبال من بيايي

نمي خوام كه بمانم اي خدا اي همدم تنهايي من اي كه غصه هاي من براي تو عادت

گريه هاي من بر تو عادت خود مي داني اين تن من ديگر طاقت ماندن ندارد ديگر

طاقت شنيدن دروغ ديدن اين همه فريب را ندارد اري ندارم دنيا مثل سياه چال است

ديگه كسي نيست كه براي گريه هات گريه كنه  به خدا دنيا خيلي كثيفه !!!؟؟؟

اما از تو انتظار نداشتم كه اينگونه با من بر خورد كني تنگ غرورم را بشكني در بهت ثانيه خوردم كني به من چيزي را بگي كه اصلا انتظار آن را نداشتم اري از تو نداشتم از هر كسي داشتم ولي تو نه !!!!!!!!!

متهم كردي من را به اينكه من غمگين تنها قصد آزار تو را دارم  ولي هيچ وقت فكر نمي كردم كه اينگونه با من رفتار كني

اري دل تنهاي من را  دوباره شكستي   اري بي گناه متهم كردي            

آهاي غريبه با تو ام هر جا كه هستي هم صدا با قلب خستم بي صدا دردت شكستي آهاي غريبه شاهدي تو كه دارم اينجا مي ميرم چون شنيدم كه طرف گفت ديگه  از عاشقي سيرم آخ ديگه از عاشقي سيرم

آهاي غريبه 

از جدايي از همون درد خدايي از همون ساز شكسته كه  نداره باز نوايي باز نگو از عشق مرده آفتاب دل آزرده تو بگو اي نازنينم عشقو از دلت كي برده

غريبه غريبه غريبه هنوز هم به پات مي سوزم نگامو به درد مي دوزم  غريبه زمونه همش فريبه دستاي بي رحم غربت داره جونمو مي گيره

                                                   HAMIDREZA&ALIREZA                                                                                   

نمي داني براي بدست اوردن تو با همه جنگيدم حتي خودم حتي با خودت ديگر خسته ام از نيش كنايه هاي غريبه ها ديگر اين تنم اين قلبم طاقت ندارد

آن روز از من پرسيدي چرا تو را اين همه دوست دارم خواستم سكوت كنم و تفره بروم از جواب دادن ولي اخر .............

آن روز به من ذول زدي و گفتي عاشقي ديوانه گيست از حرفت دلم گرفت ولي باز دم نزدم چون ..............

بر گشتي به من گفتي برو دنبال زندگيت بقض كردم ارام ارام  و گفتم اخر تو همه

زندگيه من هستي آخر كجا بروم هر جا بروم تو را مي بينم و براي ديدنت دلم پر مي

كشد و ت---و گفتي برو اي ديوانه ديگر مجالي براي تو

نيست  باز بقض كردم و هيچ نگفتم ...

نمي داني مي دانم كه نمي داني اگر تمام ستاره هاي آسمان را به من مي داند انها را

بدون تو نمي خواستم اري نمي خواستم  نمي داني كه اين دنيا با اين همه ذرق و برق

را بدون چشمانت نمي خواستم

نمي دانم براي داشتن تو سر سجاده فقط تو را از خدا مي خو استم مي دانم كه نمي

داني چه نظر ها كردم  براي تو ولي باز تو نمي داني اري نمي داني كه از زخم

زبان هاي غريبه هايي كه ت---و به انها .....

چه تنه هايي شنيده ام

نمي داني با اين همه .. هنوز ..................

خسته ام نديد هيچ كس برايم همدم نشد تا ثانيه ها را راحتر تحمل كنم تا

براي گريه هام بگريد  همه برمن خنجري شدن و بر من باريدن ومن

با تني زخمي با قلبي شكسته مي نويسم از چشمان گريانم از تن رنجورم كه

ديگر طاقت ماندن را ندارد و مي خواهد بپرد و ديگر نماند كه ببيند اين همه غم وغصه  ...

اري امروز شكسته ام از غريبه هاي نامهربان گريستم در تنهايي خود گريستم ...

نمي دانم چرا اين قلب تنهاي من بازيچه صورتكهاي نا مهربان شده است و

در پس هر چه فريب و نيرنگ شكسته است اري شكسته است نمي دانم اين

گريان بازيچه  غريبه اي نامهربان شده است

ديگر نمي خوام در خوابهاي مخملي خود تو را ببينم و مي خواهم خورشيد

دو چشم تو را خاموش كنم مي خواهم ياد تو اسم تو خاطرات تو چشمان تو

دستهاي تو را به باد بسپارم تا  حتي ديگر نسيم هاي مخملي خوابم تو را به يادم بياورم

از امروز تا اخر مي خواهم بنويسم تا نفس تا چشمانم گريان مي نويسم از

غريبه اي نامهربان كه دلم بشكست چشمانم را لبريز اشك كرد

مي خوام بنويسم تا هاي هاي گريه ام باقيست نمي بخشمت ..

گردباد سياه چال فرستادي اي ستاره نامهربان  مي بيني روزي كه من

روزي نيستم و ستاره ديگري دارم وآن وقت من هستم كه تو را به گردباد

سياهچال مي فرستم

     كاش مي دانستم كه من آسمانم را اشتباه آمدم .. اي ستاره خيلي دلم ازت

گرفته كاش هيچ وقت به آسمان چشمانت سفر نمي كردم كاش مي مردم و

آتش نگاهت را نمي ديدم كاش ودر آتش نگاهت نمي سو ختم

مي دانم ستاره به غريبه ها دل بسته اي ولي بدان مسافر غريبه هميشه

رفتني است و مي دانم تنها مي ماني در كنج اوزلت سو سو مي زني و در

تنهايي خود فراموش مي شوي

و من مي خواهم در تنهايي خود از نامهرباني هاي تو بخوانم و بنويسم كه

چقدر تنها هستم ...

مي خواهم دفتر شعرم را باز كنم باز بنويسم از مرغ تنهاي دلم كه در

درياي نامهرباني تو جان سپرد و مرد .........

نامهربان ولي دم نزدم باورم نشد كه تو اينگونه مرا شكستي ديگر تو اي همه دروغ

را نمي خواهم تو را نمي خواهم اي همه فريب

نمي خواهم ....

باورم نشد مني كه برايت از همه هستي گذشتم اري گريه شدم اشك شدم غصه شدم تنها شدم باورم نشد كه من بازيچه چشمان تو شدم ...

امروز خيلي گريه كردم در پس ثانيه ها فرياد  زدم تا خدايم تنها صبور گريه هايم صداي هق هق من را بشنود ودست نوازشي بر سر من بكشد و مرا هيچ وقت در بهت اين همه فريب و نيرنگ تنهايم نذارد اري اي خداي

فقط اينو بدون عزيز اون با لا هم   خدايي هست

دانم تو نامهربانی

باوری از جنس گلهای رز

غم را هیچ کس نمی فهمد جز خود غم

حال حاله مرا هیچ نمی فهمند جز خود تنهایم